Boşanmada Aldatma Delilleri

Boşanmada aldatma delilleri, çekişmeli boşanma davalarında davanın kaderini belirleyen en kritik konulardan biridir. Aldatma (zina) iddiası, çoğu zaman yalnızca “şüphe” seviyesinde kalır; mahkemenin karar verebilmesi için iddianın hukuka uygun delillerle desteklenmesi gerekir. Bu süreçte en sık yapılan hata, “ne bulursam dosyaya koyarım” yaklaşımıyla hareket etmektir. Çünkü boşanma davasında delil sadece iddiayı güçlendirmek için değil, aynı zamanda tarafın hukuki güvenliğini korumak için de doğru seçilmelidir. Hukuka aykırı elde edilen kayıtlar, mahkemede dikkate alınmamakla kalmaz; delili elde eden veya kullanan kişi açısından ayrıca cezai süreçlerin kapısını açabilir. Bu yazıda, aldatmanın hangi çerçevede ispatlandığını, hangi delillerin işe yaradığını, delilin ne zaman sunulacağını ve Yargıtay uygulamasında öne çıkan kritik ayrımları alıyorum.

Boşanma Davasında İspat

Boşanma davalarında temel kural şudur: İddia eden, iddiasını ispatlar. Aldatma iddiası da bu genel ispat kuralına tabidir. Mahkeme, ceza yargılamasındaki gibi re’sen araştırma yapmaz; tarafların sunduğu deliller veya usulüne uygun şekilde mahkeme aracılığıyla getirtilen kayıtlar üzerinden değerlendirme yapar. Bu nedenle aldatmaya dayalı bir boşanma davasında, “aldatıldığımı biliyorum” cümlesi tek başına yeterli görülmez; bu bilginin hangi somut olgulara dayandığı gösterilmelidir.

İspatın bir diğer boyutu, delilin hukuka uygun şekilde elde edilmesi zorunluluğudur. Bir delil gerçek olsa bile, eğer özel hayatın gizliliğini ihlal eden yöntemlerle elde edilmişse mahkeme o delili değerlendirme dışı bırakabilir. Üstelik bu tür bir delilin dosyaya sunulması, delili elde eden taraf açısından ayrı bir risk doğurur. Uygulamada mahkemeler, delil sunma süreci boyunca “güçlü şüphe” ile “ispat” arasındaki çizgiyi netleştirir; aldatmayı işaret eden emarelerin (örneğin otel harcamaları, seyahat çakışmaları, yoğun iletişim trafiği) bir araya geldiği dosyalarda kanaat daha kolay oluşur.

Özetle ispat, yalnızca delil toplamak değil; delilin ilgili, hukuka uygun ve birbiriyle uyumlu şekilde dosyaya kazandırılmasıdır. Bu çerçeve doğru kurulmadığında, aldatma iddiası güçlü görünse bile dava taleplerinin (nafaka, tazminat, velayet gibi) sonuçları olumsuz etkilenebilir.

Boşanma davaları nasıl ispat edilir?

Boşanma davasında ispat, çoğu zaman tek bir “kesin delil” üzerinden değil, delillerin birlikte değerlendirilmesi ile gerçekleşir. Aldatma iddiasında da pratikte en etkili yöntem, birbirini doğrulayan verileri aynı dosyada toplamaktır. Örneğin bir yandan otel konaklama kaydı veya aynı tarihte aynı lokasyona yapılan seyahat bilgileri varken, diğer yandan iletişim yoğunluğu ve sosyal medya etkileşimi gibi emareler bulunuyorsa mahkeme daha güçlü bir kanaate ulaşır.

İspat edilirken dikkat edilmesi gereken ilk konu, delilin iddia ile doğrudan bağlantılı olmasıdır. Kişinin genel yaşam tarzına ilişkin, davanın konusunu aydınlatmayan paylaşımlar veya soyut ithamlar çoğu zaman dosyaya katkı sağlamaz. İkinci konu, delilin nasıl elde edildiğidir. Kişinin telefonuna izinsiz erişim, şifre kırma, gizli yazılım kullanma gibi yöntemlerle elde edilen belgeler, dosyaya “kanıt” olarak girmiş görünse de mahkeme tarafından dışlanabilir. Üçüncü konu ise delillerin “zamanı”dır: İddianın ileri sürüldüğü dönemle uyumlu deliller, soyut ve eski tarihli kayıtlar yerine daha ikna edici olur.

Aldatma davalarında uygulamada sık kullanılan deliller şunlardır: fotoğraf ve görüntüler (kamuya açık alanda ve ifşa amaçlı olmaksızın), seyahat/ulaşım kayıtları, otel ve konaklama verileri (mahkeme aracılığıyla), banka-kredi kartı harcamaları, tanık anlatımları (görgüye dayalı), HTS kayıtları (arama sıklığı ve zamanları). Bu delillerin her biri tek başına yeterli olmayabilir; ancak dosya bütünlüğü içinde güçlü bir ispat tablosu oluşturabilir.

Boşanma davalarında ispata yararsız deliller nelerdir?

“İspata yararsız delil” kavramı, iki ayrı başlıkta ele alınmalıdır: (i) hukuka aykırı olduğu için değerlendirilemeyen deliller, (ii) hukuka uygun olsa bile uyuşmazlığı ispatlamaya elverişli olmayan deliller. Aldatma iddiasında en riskli grup, birinci gruptur. Örneğin izinsiz ses kaydı, özel alan görüntüsü, rıza dışı mesaj içerikleri, casus yazılımla elde edilen yazışmalar gibi veriler, delil niteliğini kaybedebilir. Bu tür kayıtların dosyaya sunulması ayrıca “özel hayatın gizliliği” ve “haberleşmenin gizliliği” gibi alanlarda cezai sorumluluk tartışması doğurabilir.

İkinci grupta ise şu örnekler öne çıkar: “Birinin öyle dediğini duydum” türü duyuma dayalı tanıklık, tarih ve bağlamdan kopuk ekran görüntüleri, gerçekliği doğrulanamayan sosyal medya içerikleri, karşı tarafla ilgisi net kurulmamış belgeler, tek başına “iletişim var” göstermenin ötesine geçmeyen kayıtlar. Mahkemeler, özellikle dijital delillerde manipülasyon ihtimalini dikkate alır; bu nedenle teknik doğrulama yapılmasını gerektiren belgeler, tek başına belirleyici sayılmayabilir.

Aşağıdaki tablo, aldatma iddiasında sık karşılaşılan delil türlerinin genel risk profilini özetler:

Delil Türü	Genel Değerlendirme	Başlıca Risk
Otel/konaklama kayıtları	Güçlü emare olabilir	Mahkeme kanalıyla istenmezse erişim sorunu
HTS kayıtları (arama sıklığı-zamanı)	Destekleyici delil	İçerik vermez; yorum sınırı
Sosyal medya yazışmaları	Takdiri delil niteliğinde	Manipülasyon ve kimlik doğrulama tartışması
Gizli ses/görüntü kaydı	Çoğu durumda dışlanır	Hukuka aykırılık ve ceza riski

Sonuç olarak “işe yarar delil”, sadece içerik bakımından değil; usul, kaynak ve doğrulanabilirlik bakımından da sağlam olan delildir.

Boşanma davasında deliller ne zaman sunulur?

Delillerin sunulma zamanı, boşanma davalarında hak kaybına en çok yol açan konulardandır. Çekişmeli boşanma yargılamasında, dilekçeler teatisi (dava dilekçesi, cevap, cevaba cevap, ikinci cevap) tamamlandıktan sonra mahkeme genellikle ön inceleme aşamasına geçer ve bu aşamada taraflara kesin süre vererek dayanılan delillerin bildirilmesini ister. Kesin süre, “kaçırıldığında telafisi zor” bir süredir; süresinde bildirilmeyen deliller bakımından taraf, çoğu durumda delilden vazgeçmiş sayılır.

Aldatma iddiasında delil planlaması, mümkün olduğunca dava açılırken veya en geç dilekçeler aşamasında netleştirilmelidir. Çünkü bazı delillerin mahkeme kanalıyla toplanması zaman alır. Otel kayıtları, banka hareketleri, HTS kayıtları gibi belgeler için mahkemenin ilgili kurumlara müzekkere (resmî yazı) yazması gerekir. Bu yazışmaların yanıt süresi, davanın seyrini etkiler. Delil listesinde bu talepler açık biçimde yer almazsa, ilerleyen aşamada “sonradan akla geldi” diyerek delil getirtilmesi her zaman mümkün olmayabilir.

Uygulamada dikkat edilmesi gereken bir başka nokta şudur: Delili dosyaya sunduktan sonra “dikkate alınmasın” demek çoğu zaman risk yönetimi açısından yeterli değildir. Çünkü dosyaya giren bir belgenin hukuka aykırı elde edilme ihtimali varsa, bu durumun başka hukuki sonuçları doğabilir. Bu nedenle delil zamanlaması yalnızca usul açısından değil, delilin niteliği ve elde ediliş biçimi açısından da değerlendirilmelidir. Doğru zaman, doğru delil ve doğru yöntem bir araya gelmediğinde, aldatma iddiası güçlü olsa dahi ispat zayıflayabilir.

Boşanma davalarında ses kayıtları delil olarak kullanılabilir mi?

Ses kayıtları, boşanma davalarında en tartışmalı delil türlerinden biridir. Temel ölçüt, kaydın hukuka uygun şekilde elde edilip edilmediğidir. Rıza dışı alınan ses kayıtları çoğu durumda özel hayatın gizliliği ve haberleşmenin gizliliği gibi alanlara temas eder. Bu nedenle mahkemeler, “içerik doğru mu?” sorusundan önce “bu kayıt nasıl alındı?” sorusunu sorar. Kayıt hukuka aykırı yöntemle elde edilmişse, ispat gücü bulunsa bile delil olarak değerlendirme dışı kalabilir.

Uygulamada sık yapılan yanlışlardan biri, karşı tarafı konuşturmak için tahrik, kandırma veya baskı yoluna başvurulmasıdır. Bu yöntemler, irade sakatlığı (kişinin özgür iradesinin bozulması) tartışmasını doğurur ve kaydın güvenilirliğini zedeler. Ayrıca kayıtların bütünlüğü (kesilip kesilmediği, montaj olup olmadığı) da önemlidir. Mahkeme, gerektiğinde bilirkişi incelemesiyle kaydın teknik niteliğini değerlendirebilir; ancak hukuka aykırılık varsa bilirkişi incelemesi delili “meşrulaştırmaz”.

Ses kaydı açısından daha güvenli alan, kamuya açık yerlerde ve özel katılımcıların olmadığı bir ortamda yapılan konuşmaların kayda alınması gibi senaryolardır. Buna rağmen her somut olayda ölçülülük, amaç ve yöntem değerlendirilir. Özellikle aldatma iddiasında ses kaydı “tek başına” çoğu zaman yeterli görülmez; kaydın içeriği ve diğer delillerle uyumu önem kazanır. Bu nedenle ses kaydıyla ispat düşünülüyorsa, delilin elde ediliş biçimi ve dosyadaki rolü stratejik biçimde planlanmalıdır.

Boşanma davalarında gizli alınan ses ve görüntü kayıtları delil olur mu?

Gizli alınan ses ve görüntü kayıtlarında temel mesele, kaydın özel alan mı yoksa kamuya açık alan mı olduğudur. Özel alanda yapılan gizli kayıtlar, çoğu durumda hukuka aykırı kabul edilir. Aldatma iddiası güçlü olsa bile, kişinin mahrem alanına girilerek yapılan kayıtlar delil olarak değerlendirilmeyebilir. Mahkemeler bu noktada “haklılık” ile “haklılığı ispat yöntemi” arasındaki ayrımı keskin biçimde kurar.

Kamuya açık alanlarda ise durum farklılaşabilir. Örneğin herkesin girip çıkabildiği bir yerde tarafların görüntüsünün alınması, çoğu zaman hukuka aykırı sayılmaz. Ancak burada da kayıtların ifşa amacıyla kullanılmaması önemlidir. Delilin mahkemeye sunulması ile sosyal medyada yayılması aynı şey değildir; ifşa niteliği taşıyan davranışlar ayrıca hukuki sorumluluk doğurabilir. Bu nedenle kamuya açık alanda elde edilen görüntülerin dahi kullanım amacı, kapsamı ve paylaşım sınırı iyi belirlenmelidir.

Gizli kayıtlarda bir diğer kritik mesele, “başka ispat yolu yoktu” düşüncesidir. Boşanma davaları, ceza yargılamasından farklı olarak kamu düzeni gerekçesiyle geniş istisnalar tanımaz. Bu nedenle “başka türlü kanıtlayamıyordum” savunması, her dosyada delili meşru hale getirmeyebilir. Uygulamada güvenli yol; mahkeme kanalıyla delil toplama (müzekkere, delil tespiti gibi) ve hukuka uygun emareleri bir araya getirme yöntemidir. Böylece hem delil reddi hem de cezai riskler azaltılır.

Boşanma davalarında gizlice çekilen video ve ses kaydı suç mudur?

Gizlice video veya ses kaydı almak, çoğu durumda ceza hukuku bakımından risk doğurur. Çünkü bu davranış, somut olayın özelliklerine göre özel hayatın gizliliğini ihlal veya haberleşmenin gizliliğini ihlal gibi suç tipleriyle ilişkilendirilebilir. Boşanma davasında “haklılığın” bulunması, kaydın alınış biçimi hukuka aykırıysa cezai sorumluluğu otomatik olarak ortadan kaldırmaz. Bu nedenle delil üretme sürecinde sınırların bilinmesi, davanın güvenliği açısından zorunludur.

Öte yandan uygulamada istisnai tartışmalar da vardır. Ortak yaşam alanı olan aile konutu (eşlerin birlikte yaşadığı yer), tamamen “tek eşe özgülenmiş” bir alan değildir. Bu nedenle, ortak konut içinde gerçekleşen bazı olaylarda alınan kayıtların değerlendirilmesine ilişkin daha esnek yaklaşımlar görülebilir. Ancak bu durum, her türlü gizli kaydın serbest olduğu anlamına gelmez. Kayıt alınan yerin niteliği, kaydın kapsamı, üçüncü kişilerin mahremiyetinin ihlali, kaydın amacı ve ölçülülük gibi unsurlar her dosyada ayrı ayrı değerlendirilir.

Pratikte en güvenli yaklaşım şudur: Aldatmayı ispatlamak için “delil üretmek” yerine, mevcut delilleri hukuka uygun biçimde dosyaya taşımak gerekir. Örneğin otel kayıtlarının mahkeme aracılığıyla istenmesi, banka hareketlerinin hukuka uygun şekilde getirtilmesi, tanıkların görgüye dayalı anlatımları ve HTS kayıtları gibi yöntemler cezai risk doğurmadan ispat gücü sağlayabilir. Gizli kayıtların cezai sonuçları olabileceği unutulmadan hareket edilmelidir.

Boşanma Davasında Aldatmayı Nasıl İspatlarım?

Aldatmayı ispat, çoğu zaman “doğrudan yakalama” şeklinde gerçekleşmez; mahkemeler emarelerin toplamı üzerinden kanaat oluşturur. Aldatma iddiasının güçlü hale gelmesi için delillerin birbirini tamamlaması gerekir. Örneğin konaklama kayıtları, seyahat çakışmaları, alışılmışın dışındaki harcama kalemleri, sık ve saatleri dikkat çeken iletişim trafiği, sosyal medya etkileşimleri ve görgüye dayalı tanık anlatımları bir araya geldiğinde mahkemenin değerlendirme alanı genişler.

Bu süreçte delil seçimi kadar, delilin dosyaya kazandırılma yöntemi de önemlidir. Birçok belgeye doğrudan erişmek mümkün değildir; doğru yöntem mahkeme aracılığıyla ilgili kurumlara yazı yazdırmaktır. Otel kayıtları, GSM kayıtları, banka hareketleri gibi veriler için müzekkere yoluna gidilmesi gerekir. Bu taleplerin delil listesinde açıkça gösterilmesi, dava stratejisi açısından belirleyicidir.

Aldatmanın ispatında sık başvurulan delillerin bazıları şunlardır:

• Konaklama ve seyahat emareleri: Otel kaydı, aynı tarihte aynı rota, gidiş-dönüş biletleri.
• Mali izler: Kredi kartı harcaması, alışılmışın dışındaki ödeme ve hediye alımları.
• İletişim yoğunluğu: HTS kayıtlarında gece saatleri, sıklık, düzenli tekrar.
• Dijital emareler: Paylaşımlar, takip ilişkileri, doğrulanabilir yazışmalar.
• Tanık: Duyum değil, bizzat görgüye dayalı anlatım.

Delilin “çokluğu” değil, kalitesi ve hukuka uygunluğu davayı taşır. Bu nedenle aldatmayı ispatlamada hedef, mahkemeye açık ve tutarlı bir olay örgüsü sunmaktır.

Boşanma Davasında tanık bildirmek zorunda mısınız?

Tanık delili, boşanma davalarında en sık kullanılan delillerden biridir; ancak tanık bildirmek her dosyada zorunlu değildir. Buna rağmen aldatma iddiası gibi ispatı zor konularda tanık, dosyanın ikna gücünü artırabilir. Burada kritik nokta, tanığın anlatımının görgüye dayalı olmasıdır. “Birinden duydum” şeklindeki duyuma dayalı ifadeler, çoğu zaman mahkeme nezdinde zayıf kalır. Tanığın olayı nerede, ne zaman, nasıl gördüğünü somutlaştırması beklenir.

Tanık beyanı “kesin delil” değildir; hâkim, tanık anlatımlarını diğer delillerle birlikte değerlendirir. Bu nedenle tanık seçimi, yalnızca yakınlık ilişkisine göre değil, olaylara fiilen tanıklık edip etmediğine göre yapılmalıdır. Uygulamada sık karşılaşılan hata, tarafın “destek olsun” diye olayla ilgisi olmayan kişileri tanık göstermesidir. Bu durum, çapraz sorularda tanığın çelişkiye düşmesine ve tarafın iddiasının zayıflamasına yol açabilir.

Bir diğer önemli husus, tanık listesinin kesin süre içinde sunulmasıdır. Mahkemece verilen süre kaçırılırsa tanık deliline dayanma imkânı sınırlanır. Ayrıca tanık listesini sonradan değiştirmek, çoğu durumda karşı tarafın açık rızasına bağlıdır. Tanıklar duruşmaya gelmek zorundadır; gelmemeleri halinde zorla getirme mekanizmaları gündeme gelebilir. Bu nedenle tanıklık sürecinin hem usul hem de pratik açıdan planlanması gerekir.

Boşanma davasında telefon ve mesaj kayıtları istenir mi (HTS Raporu Nedir?)

Telefon ve mesaj kayıtları denildiğinde, iki ayrı veri seti karıştırılır: (i) içerik (mesaj metni, konuşmanın ne söylendiği), (ii) trafik verisi (kim kimi, ne zaman, ne sıklıkta aramış). Uygulamada mahkemeler, genellikle içerik verisine ulaşamaz; GSM operatörleri konuşma ve mesaj içeriklerini vermez. Buna karşın HTS (haberleşme trafik bilgisi) niteliğindeki kayıtlar, mahkeme aracılığıyla istenebilir ve aldatma iddiasında destekleyici delil olabilir.

HTS raporu, tarafların hangi numaralarla ne zaman iletişim kurduğunu, görüşmenin süresini ve iletişim sıklığını gösterebilir. Aldatma iddiasında özellikle gece saatlerinde yoğunlaşan görüşmeler, belirli periyotlarda düzenli tekrar eden aramalar ve haklı bir açıklaması olmayan iletişim yoğunluğu mahkemenin kanaatini etkileyebilir. Bununla birlikte HTS raporu tek başına “aldatma kesin” sonucunu doğurmaz; mahkeme, iletişimin niteliğini başka delillerle birlikte değerlendirir.

Uygulamada dikkat edilmesi gereken bir sınır da şudur: Operatörler geçmişe dönük sınırsız veri sunmaz; geriye dönük talep edilecek dönem, makul ve somutlaştırılabilir olmalıdır. Bu nedenle aldatma şüphesi bulunan dönemin yaklaşık aralığı belirlenerek müzekkere talep edilmelidir. HTS talebinin delil listesinde yer alması ve müzekkere sürecinin takip edilmesi, dosyanın ilerlemesi açısından önem taşır.

Whatsapp, Instagram, Twitter ve Facebook kayıtları boşanma davalarında delil olur mu?

Sosyal medya ve mesajlaşma uygulamalarındaki içerikler, boşanma davalarında sıklıkla delil olarak gündeme gelir. Ancak bu delillerin kabulü, iki temel koşula bağlıdır: hukuka uygun elde edilme ve doğrulanabilirlik. Bir ekran görüntüsü, ilk bakışta güçlü görünse bile, mahkeme açısından “kimin hesabı”, “içeriğe müdahale var mı”, “tarih-saat tutarlı mı” gibi sorular önemlidir. Özellikle sahte hesaplar, montaj içerikler ve yapay üretim görüntüler gibi riskler sebebiyle dijital deliller çoğunlukla takdiri delil kapsamında değerlendirilir.

Hukuka uygunluk bakımından en kritik çizgi, karşı tarafın cihazına veya hesabına izinsiz erişim konusudur. Şifre kırma, gizlice giriş yapma, casus programla mesaj çekme gibi yöntemlerle elde edilen içerikler hem delil değerini kaybedebilir hem de cezai sorumluluk doğurabilir. Buna karşılık kişinin kendi cihazında kendisine gönderilen mesajlar veya rıza ile paylaşılan yazışmalar gibi içerikler daha güvenli bir zeminde değerlendirilebilir.

Uygulamada mahkeme, gerekli görürse cihazların bilirkişi incelemesine sunulmasını isteyebilir. Bu inceleme, içeriğin doğruluğunu ve bütünlüğünü test etmeye yarar; ancak tarafların rızası ve usul kuralları çerçevesinde yürütülmesi gerekir. Sosyal medya delillerinde hedef, “çok sayıda ekran görüntüsü” değil; kimliği ve bağlamı net, dosyadaki diğer delillerle uyumlu içerikler sunmaktır.

Boşanma davasında otel kayıtları delil olarak sunulur mu?

Otel kayıtları, aldatma iddiasında en güçlü emarelerden biri olabilir. Çünkü aldatma (zina) iddiası açısından mahkemenin aradığı şey, sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışın somut göstergeleridir. Özellikle aynı kişiyle aynı tarihte konaklama, tek oda tutulması, geceyi birlikte geçirmeye işaret eden veriler, mahkeme açısından ciddi bir değerlendirme sebebidir. Bununla birlikte otel kayıtlarına tarafların doğrudan erişmesi çoğu zaman mümkün değildir; kişisel veri ve özel hayat gerekçeleriyle oteller bu bilgileri kendiliğinden paylaşmaz.

Bu nedenle doğru yöntem, mahkemeden otel kayıtlarının getirtilmesi için müzekkere yazılmasını talep etmektir. Talep dilekçesinde hangi otel, hangi tarih aralığı ve hangi hususun araştırılacağı açıkça belirtilmelidir. “Tüm kayıtlar gelsin” gibi sınırsız talepler, uygulamada karşılık bulmayabilir. Ayrıca kayıtların tek başına yeterli olup olmadığı, dosyadaki diğer delillerle uyumuna göre değerlendirilir.

Otel kayıtlarıyla ilgili en sık hata, bu tür belgeleri elde etmek için hukuka aykırı yollara başvurmaktır. Örneğin bir çalışan üzerinden kayıt temin etmeye çalışmak veya karşı tarafın konaklama belgelerini izinsiz ele geçirmek, delili kullanılmaz hale getirebilir. Otel kayıtları, mahkeme kanalıyla ve ölçülü biçimde getirtilirse hem ispat gücü yüksek olur hem de delil güvenliği korunur.

Casus yazılımla aldatma ispatlanır mı?

Casus yazılımlar, şifre kırıcı programlar veya izinsiz veri çekmeye yarayan uygulamalarla elde edilen kayıtlar, boşanma davalarında en riskli delil grubudur. Bu yöntemlerle elde edilen yazışmalar, arama içerikleri veya görseller, mahkeme tarafından hukuka aykırı delil kabul edilme ihtimali yüksek olan belgelerdir. Aldatmayı çok açık gösterse bile, delilin elde ediliş yöntemi hukuka aykırıysa mahkeme o veriyi hükme esas almayabilir.

Bu tür yöntemlerin bir diğer sonucu, delili elde eden kişi açısından ceza soruşturması gündeme gelmesidir. Haberleşmenin gizliliğinin ihlali, özel hayatın gizliliğinin ihlali veya bilişim sistemine girme gibi suçlamalar somut olaya göre tartışılabilir. Uygulamada, “ben eşiyim” veya “benim hakkımdı” türü gerekçeler, her durumda hukuka uygunluk sağlamaz. Boşanma davasındaki amaç, ispatı hukuka uygun çerçevede gerçekleştirmektir.

Stratejik bakışla en doğru yaklaşım, casus yazılım gibi yöntemlerle “içerik avcılığı” yapmak yerine, mahkemenin sağlayabileceği yollarla delil toplamaktır. HTS kayıtları, otel kayıtları, banka hareketleri, seyahat çakışmaları ve tanık anlatımları gibi araçlar, hukuka uygun şekilde kullanıldığında aldatma iddiasını güçlü biçimde destekleyebilir. Casus yazılımla elde edilen delilin dosyaya girmesi, davayı güçlendirmek yerine tarafı savunmasız bırakabilir. Bu nedenle delil elde etme yöntemi, davanın kendisi kadar önemlidir.

SIK SORULAN SORULAR

Aldatma boşanma davasında nasıl ispatlanır?

Aldatma iddiası, tek bir delille değil, genellikle emarelerin toplamıyla ispatlanır. Otel-konaklama kayıtları, seyahat çakışmaları, banka harcamaları, HTS kayıtları ve görgüye dayalı tanık anlatımları birlikte değerlendirildiğinde mahkemenin kanaati güçlenir. Delillerin hukuka uygun şekilde elde edilmesi ve iddia ile doğrudan bağlantı kurması ispatın merkezindedir.

Gizli ses kaydı boşanma davasında delil olur mu?

Gizli ses kaydı, çoğu durumda hukuka aykırı kabul edilir ve mahkeme tarafından değerlendirme dışı bırakılabilir. Kaydın nerede alındığı, özel alan-kamuya açık alan ayrımı, ölçülülük ve elde ediliş yöntemi belirleyicidir. Ayrıca gizli kayıt, ceza hukuku bakımından da risk doğurabileceği için dosyaya eklenmeden önce hukuki güvenlik açısından değerlendirilmelidir.

HTS kayıtları aldatmayı kesin kanıtlar mı?

HTS kayıtları, iletişimin içeriğini değil; kim kimi, ne zaman, ne sıklıkta aradı gibi trafik verilerini gösterir. Bu nedenle aldatmayı tek başına kesin kanıtlamaz; ancak yoğun iletişim, gece saatleri ve düzenli tekrar gibi unsurlar başka delillerle birlikte güçlü bir emare olabilir. Mahkeme, HTS verisini dosyanın bütünlüğü içinde değerlendirir.

Sosyal medya yazışmaları delil olarak kabul edilir mi?

Sosyal medya yazışmaları, hukuka uygun şekilde elde edilmişse ve doğrulanabilir nitelikteyse delil olarak dikkate alınabilir. Ancak ekran görüntülerinde manipülasyon ihtimali bulunduğundan, mahkemeler bu içerikleri çoğunlukla takdiri delil olarak görür ve başka delillerle desteklenmesini bekler. İzinsiz erişim, şifre kırma veya casus yazılımla elde edilen içerikler ise delil değerini kaybedebilir.